Exit

Kookboek “Een leven lang koken”

Hier onder lees je de inleiding van het kookboek van Monique, zij heeft het SintLucas benaderd voor haar speciale kookboek. Ik had een leidende rol in dit schoolproject waarbij ik contact had met de opdrachtgever, klasgenoten inplande en zorgde voor de kwaliteit van de foto’s. Leuk om te weten is dat na inlevering van de foto’s ik in samenwerking met Bart Lijten het design voor haar kookboek heb uitgewerkt.

Telkens kwamen er weer overheerlijke gerechten langs die wij na het fotograferen op smulde. Want alles was eetbaar!

Opdracht: Het fotograferen van 60 gerechten voor een kookboek
Opdrachtgever: Monique Morssinkhof-Kessen
Locatie: In de kookstudio van Monique
Met dank aan: Alle 4e-jaars studenten van het SintLucas met extra dank aan stylisten: Iris van der Gronde en Jereth Kluis.
Mede dank aan Bart Lijten, Laura knipsel en Fleur Ewalds die zich het gehele project samen met mij hebben ingezet om dit tot een succes te maken.

“Alles wat met voeding, koken en eten te maken heeft, speelt al van jongs af aan een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik jong was, verliep dit uiteraard meer onbewust. Nu ik ouder ben, zie ik welke invloed dit op mij heeft gehad. Voor mij het bewijs, dat datgene waar je mee opgegroeid bent heel erg in je gaat zitten. In mijn geval op een zeer positieve manier. Mijn jeugd speelde zich verder af in Maastricht. De daar heersende (eet)cultuur is ook heel bepalend geweest.

Het gevoel en de passie voor koken is thuis ontstaan. Mijn moeder heeft dit weer van haar moeder. Alles wat ik nu weet en kook is een combinatie van 3 generaties. Hierbij heeft een grote rol gespeeld, dat er zowel bij mijn eigen moeder als bij haar moeder bijzonder werd gekookt. Naast het maken van de dagelijkse maaltijd, werd er veel tijd besteed aan het bereiden van de vele (zaken) diners in mijn moeders jeugd. Na het afronden van de middelbare school werd zij geacht, samen met een zus, om fulltime te gaan meewerken in de keuken. Alles werd zelf bereid, van brood tot gebak, van paté tot zure zult en van visgerechten tot vlees- en wildgerechten. Veel kwam uit eigen moestuin en jaarlijks werd een varken geslacht, waarvan alle delen verwerkt werden. In de tuin stond een bakhuis en in de keuken werd gekookt op de voorloper van het ATAG-fornuis zoals wij dat nu kennen, hout gestookt en altijd warm.

De vele bezoekjes die wij vroeger aan mijn oma brachten, hebben ervoor gezorgd dat er bij mij een bepaald gevoel is ontstaan ten aanzien van eten en koken, mede ook door de sfeer die hier omheen hing. We gingen met oma naar het bos om bosbessen en rozenbottels te plukken en zelfs werd er gezocht naar morieljes (zeer exclusieve paddenstoel). In de zomer hielpen we mee met aalbessen rissen om jam van te maken of we draaiden aan het snijbonenmolentje. Alles werd verwerkt en er werd uitsluitend gekookt volgens de seizoenen.

Dit principe is iets dat mij enorm aanspreekt en waar we in onze huidige tijd misschien wel weer naar teruggaan, gezien alle voedselschandalen en gezondheidsproblemen die zich op grote schaal voordoen. Korte lijnen van producent naar consument, zodat je weet waar je spullen vandaan komen. Zo ging ik vroeger vaak met mijn moeder mee op vrijdagmiddag om brood te halen in België, groenten bij een bepaalde groenteman en weer ergens anders vlees. Stroop kwam van een stroopboer, waar we dan een voorraad haalden van enkele emmers. Daar was je dan de hele middag mee kwijt.
Het bezig zijn met je voeding en zorgen voor kwalitatief goede producten kost tijd. En
INLEIDING
4 5
ook de bereiding ervan kan niet snel, snel, snel (uitzonderingen daargelaten). Hier is onze maatschappij bijna niet meer op ingericht, vandaar de vraag naar kant-en-klaar producten en snel te bereiden gerechten. Dat is prima voor een keer, maar niet als dit het structurele voedingspatroon is. De voedingsmiddelenindustrie speelt er handig op in en is alleen geïnteresseerd in omzet en niet in onze gezondheid. De slimme marketing zorgt ervoor dat we er ook nog een goed gevoel bij hebben, want de producenten beloven ons van alles en nog wat. Helaas is het zo, dat al dit bewerkt voedsel nauwelijks voedingswaarde heeft en ons alleen lege calorieën en teveel zout verschaft. Ook de chemische toevoegingen zijn op den duur niet goed voor ons lijf, ook al beweren sommigen dat dit wel meevalt. Alles wat in een fabriek gemaakt wordt door mensen met witte pakken en blauwe mutsen geeft mij niet het warme gevoel dat in de keuken bij mijn oma heerste. Hoe leuk de verpakking ook is. Het zou mooi zijn als we weer van generatie op generatie de kennis en passie voor koken kunnen overdragen. Hierbij is het belangrijk dat scholen lessen over voeding in hun programma gaan opnemen. Ik hoop van harte dat de overheid hier geld voor gaat vrijmaken.

Al enkele jaren liep ik met het idee rond om ooit een (kook)boek te gaan schrijven, maar de dagelijkse bezigheden met mijn gezin (3 kinderen) en een eigen kookstudio namen al mijn tijd in beslag. Het kwam er dus niet van. In de zomer van 2014 ontstond er eindelijk iets meer ruimte in mijn hoofd. Ineens wist ik hoe het boek eruit moest komen te zien en viel alles op zijn plaats.

Het boek zorgt ervoor dat de recepten van de 1e en 2e generatie van mijn familie gebundeld zijn, zodat deze niet verloren gaan, aangevuld met (een deel) van mijn eigen recepten. Deze gerechten kunnen onderling gecombineerd worden, dat is wat ikzelf ook doe. Hetgeen afkomstig is van mijn eigen generatie is doorspekt met de mediterrane keuken. Iets dat in de tijd van mijn oma en moeder niet gedaan werd.
Het boek is ingedeeld in 3 delen (de 3 generaties). Bij elk recept staat een korte anekdote of toelichting. Ik ben erg blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen om samen met de 4e jaars studenten fotografie van SintLucas alle gerechten op foto te krijgen. Dit gaf mij een extra stimulans. In een paar weken tijd is alles gekookt en met professionele apparatuur vastgelegd (en het grootste deel ook samen geconsumeerd!). Dit was een super leuke ervaring! Door deze samenwerking werd dit project ook een project van anderen en niet meer alleen van mezelf. Ook de samenwerking met mijn moeder was bij de totstandkoming van het boek essentieel. Zonder haar kennis en ervaring met betrekking tot de recepten van de 1e en 2e generatie had ik het boek niet kunnen maken.
Veel lees- en kookplezier!
Monique Morssinkhof-Kessen”

Project categories: Product

Close
Go top